ژاژگو

احتیاج دارم یکی نازم کنه‌. برگ‌های اضافه‌م رو بچینه. با لبخند بهم نگاه کنه. با پنبه خیس آروم گرد و غبارم رو پاک کنه. بغلم کنه و بذارم لب پنجره تا بهم نور برسه‌. خاکم رو زیر و رو کنه و بهم آب بده. خودم می‌دونم اگه به فرم گیاهی در میومدم از این چیزی که الان هستم احتمالا گیاه لطیف شکل نمی‌گرفت، کاکتوس می‌شدم. هر کی از کنارم رد میشد می‌گفت این آب و نوازش واسه چیشه، بذارینش یه گوشه خودش طاقت میاره.