با کلماتم مرگ و فقدان و ملال را شاعرانه می‌سازم و البته زیباهم از آب در می‌آیند و جالب است مخاطب‌هایی هم هستند که بپسندند و از اصل موضوع که این تنها یک کثافت است دور می‌شوند. کثافت، کثافت است و بس. باور کنید در تمام این سطرها با عشوه‌گریِ کاملِ کلمات می‌خواهم کثافت و آشغال را نشان دهم کاملا برهنه و توجه شما به برهنگی می‌رود و نه به این‌که آن کثافت است.. همان‌گونه که من کثافت‌م و دنیای من کثافت است و همه به چشم من کثافت‌اند. و در کثافت گفتن ماهرم هرچند بلوف می‌زنم و سعی من در این است از این کثافت‌هم زیبایی کشف کنم.