تمامِ آدم‌هايى كه از ارتفاع می‌ترسند، يك روز، یک جا و در یک لحظه داشتند سقوط می‌كردند و دستشان را به اميدِ گرفته شدن دراز كردند، اما نبوده دستى، نبوده تكيه گاهى، و طورى با سر زمين خوردند، كه حالا از یک پله ى نيم مترى هم ترس دارند! هواى اين آدم‌ها را بايد داشت اگر دستشان را نمی‌گيريد، هُلشان هم ندهيد!